• Welkom
• Introductie
• Een enorme politieke zaak
• Het onderzoek en de onderzoekers
• De hoofdrolspelers
• De Algerijnse connectie
• Jean-Michel in het leger
• Het interview uit 1977 met “Véronique”
• Brigitte de lerares
• De gezichtsherkenning
• Brigitte Macron als vrouw
• De pedofielen rond de Macrons
• Andere opmerkelijke feiten
• De rechtszaken
• Wijzingskalender

[Deze pagina toont de foto’s die Brigitte Macron’s vermeende verleden laten zien. Op de pagina Brigitte Macron Als Vrouw vindt u een uitgebreide galerij met foto’s van Brigitte Macron als presidentsvrouw.]

Er zijn maar een handvol foto’s gepubliceerd waarvan beweerd wordt dat ze Brigitte Macron als kind of jonge vrouw laten zien. Journalisten hebben nog wat meer foto’s weten te bemachtigen, maar het blijft alles bij mekaar wel erg pover. Er is ook natuurlijk weer vanalles vreemd aan deze foto’s, wat de twijfels over hun authenticiteit en over wie er eigenlijk te zien is sterk in de hand werkt.

Men mag niet vergeten dat bijna alle officiële foto’s gepubliceerd zijn door Bestimage, een Frans fotoagentschap dat tot midden 2024 gerund werd door de beruchte Mimi (Michèle) Marchand. Mimi is veroordeeld voor vervalsing en betrokken bij verschillende schandalen en duistere zaken. Haar sterke band met de Macrons kreeg enkele jaren geleden een fikse deuk, en Mimi beet terug door het bericht de wereld in te sturen dat Brigitte Macron een “vervrouwelijkende” gezichtsoperatie had ondergaan (zie de pagina Andere Opmerkelijke Feiten).
Het feit dat het merendeel van deze foto’s van haar agentschap komen maakt ze erg verdacht en mogelijk gephotoshopt.

Merk ook op dat Emanuelle Anizon and Xavier Poussard allebei verklaren dat ze enkele foto’s hebben gekregen op voorwaarde dat ze die niet zouden publiceren, maar alleen gebruikt voor hun eigen onderzoek en conclusies. Dat maakt de hele zaak natuurlijk niet minder mysterieus, want ze zijn allebei journalist.

Een nog belangrijker punt is dat ALLE klasfoto’s van Brigitte Trogneux achtergehouden worden. De school die zichzelf met veel fanfare prijst dat ze Brigitte Macron als leerling had beweert dat ze jammer genoeg geen fotoarchieven heeft bijgehouden – een flagrante overtreding van alle wettelijke eisen tot archivering voor nationale educatieve instellingen.

Hier zal zeker meer over naar boven komen in de komende jaren, maar dit zijn de belangrijkste foto’s die we op dit moment ter beschikking hebben:

1. The familiefoto

Deze foto van de familie Trogneux werd voor het eerst gepubliceerd in een documentaire uitgezonden door France 3, maar zonder datum. We kunnen een ruwe schatting making dat ze vermoedelijk van eind 1955 of beging 1956 is (vergelijk Jean-Michel hier met zijn klasfoto’s; de kleding maakt het onwaarschijnlijk dat deze foto midden in de zomer genomen is). Er wordt ons verteld dat we hier Brigitte zien, bijna 3 years old, bij haar moeder op schoot, en helemaal links Jean-Michel als jongen van 10-11 jaar. De overige kinderen zijn (van links naar rechts) Maryvonne (18-19), Jean-Claude (22), Anne-Marie (23 en pas gehuwd) en Monique (14).
Het lastigste punt in elke datering is dat Jean-Michel, Monique en Maryvonne alledrie nog redelijk jong lijken te zijn. 11, 14,5 and 19 zijn toch wel zowat de bovengrens van hoe oud ze kunnen zijn. Maar de kleine Brigitte ziet er al erg groot uit voor een kind van amper 3.
Pressibus wijst er ook op dat haar postitie op haar moeders schoot nogal vreemd is, en dat haar moeder haar niet eens lijkt vast te houden. Eerlijk gezegd lijkt alleen Jean Trogneux hier echt te poseren voor een familieportret, alsof alle anderen er niet echt klaar voor waren. Het is net alsof de fotograaf niet deed wat we van hem verwachten in deze oudere tijd: ervoor zorgen dat iedereen rechtstond of -zat, en dat alle kleding en houdingen er netjes en strak opstonden. De foto zou ook perfect evenwichtig zijn als Jean-Michel aan de andere kant van zijn vader zou staan: hij past perfect in wat nu een leegte is. Een beetje goeie fotograaf zou de compositie van de foto juist hebben georganiseerd vóór een foto te nemen.
Er wordt beweerd dat Anne-Marie hier veel ouder lijkt dan 23, maar dat is een typisch verschijnsel van die vroegere tijd: men droeg over het algemeen “volwassen” kleding van het ogenblik dat men niet meer naar school ging, en zag er eigenlijk heel snel van middelbare leeftijd uit omdat de mode toen niet echt een onderscheid maakte tussen twintigers en vijftigers .
Pressibus dateert de foto in 1953, en beweert dat het meisje óf met de computer is toegevoegd, óf een onbekend kind is.
Heel opvallend is deze foto later in andere versies gepubliceerd, maar dan wel heel duidelijk bewerkt: zonder Jean-Michel (zowel gephotoshopt als gewoon weggeknipt), of zonder de lampakap boven zijn hoofd. Die varianten brachten natuurlijk veel twijfel over de echtheid van de foto en of het meisje wel echt Brigitte Trogneux. (De overduidelijke bewerkingen in de andere versies duiden erop dat er met deze originele versie hoogstwaarschijnlijk niet geknoeid is.)
Het feit dat Jean-Michel een perfect gebit heeft is ook een heet hangijzer. Op jongere leeftijd, zichtbaar in de klasfoto’s, lijkt hij namelijk wel een “spleetje” gehad te hebben. perfect teeth here is also a hot topic, as in his school pictures (at a younger age), he seems to have had issues. (Een discussie over de tanden bevindt zich op de Andere Opmerkelijke Feiten pagina.)
Waar iedereen (zelfs de gezichtsherkenningsoftware) het in elk geval over eens is, is dat de gelijkenis tussen Brigitte Macron en de jonge Jean-Michel in deze foto niet te ontkennen is. Merk op hoe Brigitte Macron sinds een paar jaar bijna altijd haar pruik over haar oren draagt. Is dat omdat de Brigittologen sinds 2021 erop gewezen hebben dat Jean-Michels oren in de kinderfoto’s er helemaal uitzien zoals die van Brigitte Macron?

2. De foto in de tuin

Deze foto is alleen maar relevant omdat ze vermeld wordt in de rechtszaak tegen Candace Owens.
Pressibus zegt dat de foto allang gekend was, maar nooit officiëel geïdentificeerd als zijnde Brigitte Macron. Pas in hun aanklacht van 23 juli 2025 zegt het advocatenkantoor van de Macrons in de VS dat deze foto als bewijs was bijgevoegd in hun dreigbrief aan Candace Owens van december 2024, om aan te tonen dat Brigitte Macron in haar jeugd een meisje was.
Zonder die vermelding zou er niks over deze foto te zeggen zijn. Er is teveel schaduw op het gezichtje om het echt goed te kunnen zien, er kan eigenlijk geen gezichtsherkenningsvergelijking mee uitgevoerd worden.
Verder kan dit meisje ook gelijk wie zijn. Het is een jong kind. Wie weet wie dit is en wanneer de foto genomen is? Het kan eender wie zijn. Misschien Brigitte Trogneux. Of elk ander klein meisje.
Het is zo goed als zeker NIET Brigitte Macron.
Deze foto bewijst evenveel als de beroemde foto van het Monster van Loch Ness. We zien een jong meisje. God weet wie het is.

3. De foto van de Communikant

Omdat deze foto in een opmerkelijk goeie kwaliteit werd gepubliceerd (in Virginie Linhart’s documentaire uit 2018), werd er oorspronkelijk aangenomen dat geen originele oude foto uit de late jaren ’50 was, maar een moderne kleurenfoto die digitaal was omgezet naar zwart/wit.
Het meisje lijkt enorm op Tiphaine Auzière, Brigitte Trogneux’s jongste dochter (een vergelijking is te zien opp de pagina over De Gezichtsherkenning). Daardoor werd er eerst beweerd dat dit een foto van Tiphaine’s communie was, ontkleurd om ‘oud’ te laten lijken.
Xavier Poussard heeft intussen kunnen vaststellen dat dit een originele foto is die deel uitmaakt van een serie foto’s waarvan hij er enkele andere gekregen heeft, genomen op de dag van de Eerste Communie van Brigitte Trogneux en haar klasgenootjes. De Eerste Communie is een groot feest in de katholieke traditie, in Frankrijk gevierd in de lente wanneer kinderen ongeveer 9 jaar zijn. Het feestgewaad inclusief sluier past perfect in de gewoontes van de jaren ’50. Sinds de jaren ’80 werd communiekleding veel minder traditioneel, en als Tiphaine zich op deze manier zou hebben uitgedost voor haar Eerste Communie in 1992, zou ze compleet uit de toon gevallen zijn en eruit gezien hebben als een personage uit een oude film.

4. De foto van André Auzière aan het strand

Deze foto, die als bewijsmateriaal werd gepresenteerd in het tweede proces tegen Natacha Rey en Amandine Roy, was voor bijna iedereen schokkend: wie heeft er ooit een “doodsprentje” gezien van een oudere man met een foto die niet gewoon een gezichtsportret is, maar een strandfoto in zwembroek? Het lijkt wel alsof elk feit in Brigitte Macron’s geschiedenis helemaal van de pot gerukt moét zijn. Een doodsprentje dat ook niet eens de geboorte- en sterfdatum vermeldt?
Wel, in elk geval hebben we nu dus de foto, en al is de gelijkenis tussen deze kale man en de jonge bruidegom niet zo evident, de gezichtsherkenning geeft aan dat het hier inderdaad om dezelfde André Auzière zou gaan als in de huwelijksfoto (en niet om Jean-Louis Auzière, zoals Natacha en Pressibus eerst dachten).
Toen Emmanuelle Anizon aan Jean-Louis Auzière, die deze foto aan het parket had overhandigd als het enige bewijs dat hij kon vinden voor het bestaan van André Auzière, vroeg waarom er zo’n vreemde foto voor het “doodsprentje” was gebruikt, beweerde hij dat het de enige foto was die er nog was van André Auzière, en dat “alle andere vernietigd waren”. Men kan alleen maar gissen naar enige reden waarom ALLE foto’s van Brigitte Trogneux’s vermeende echtgenoot vernietigd moesten worden, maar het feit op zich is het zoveelste artifact in het rariteitenkabinet dat Brigitte Macrons verleden is.
In juni 2025, op Vaderdag, postten Laurence and Tiphaine Auzière twee nieuwe foto’s van André Auzière (de foto met Tiphaine vindt u hier), maar die toonden niks nieuws. Ze bevestigen dat André Auzière bestaan heeft en dat hij de man in de huwelijksfoto en op het “doodsprentje” is.
Wat ze vooral laten zien is dat ten eerste niet alle foto’s van André Auzière vernietigd zijn, maar er blijkbaar toch wel zijn bewaard. Maar wat ze nog maar eens bevestigen is dat we nooit foto’s van de moeder van de Auzière kinderen te zien krijgen, want haar afwezigheid in elke foto van de jeugd van de kinderen is eindeloos veelzeggender dan wat we in de foto’s te zien krijgen. Het is intussen wel duidelijk dat als er een foto bestond waarin Brigitte Macron hun moeder was, die al jaren geleden gepubliceerd zou zijn.

5. De huwelijksfoto

Nog een foto die tot eindeloze debatten over vervalsing geleid heeft, is deze foto uit 1974 waarop we verondersteld worden het kersverse bruidspaar Brigitte Trogneux en André Auzière met hun respectievelijke ouders te zien. Voor zover we weten was ze voor het eerst te zien in een tijdschrift dat als ‘opwarmertje’ vlak vóór de publicatie van Sylvie Bommels boek een artikel publiceerde met de meest sappige momenten uit Brigitte Macrons leven.
Toen dat boek uitkwam waren Pressibus and Natacha Rey al ruim gevorderd in hun onderzoek, en de totale afwezigheid van elk bewijs dat André Auzière echt had bestaan leidde hen tot de conclusie dat Jean-Michel Trogneux de vader van de Auzière kinderen moest zijn, en dat de moeder onbekend was.
Natacha Rey vond door online namen opzoeken een zekere Catherine Audoy, getrouwd met Jean-Louis Auzière, en concludeerde dat die dan de echte moeder moest zijn. De Auzières begonnen voor deze bewering een rechtszaak tegen Natacha, waarin Jean-Louis Auzière het “doodsprentje” met de strandfoto als bewijs aanbracht. In dat proces kon Catherine Audoy ook aantonen dat ze onmogelijk de biologische moeder van de Auzière kinderen kan zijn. Geleid door een andere rariteit gaat Pressibus ervan uit dat er een Brigitte moet zijn met Auzière als meisjesnaam, die de moeder van de kinderen is, en dat ze die achternaam aan de kinderen heeft gegeven aangezien ze ongehuwd moeder werd.
Toen deze huwelijksfoto gepubliceerd werd vielen zowel Natacha als Pressibus compleet uit de lucht: als er echt een huwelijk tussen Brigitte Trogneux en André Auzière was geweest, zouden hun theorieën geen steek meer houden. Daarom concludeerden ze, en niet zonder reden, dat omdat deze foto zo laat pas getoond werd(Emmanuel Macron had al een hele eerste 5-jarige ambtstermijn als president achter de rug), het een vervalsing moet zijn als reactie op hun speurwerk.
De foto is teruggevonden in twee verschillende lokale kranten uit die tijd, maar dat is op zich ook vreemd: normaal gezien sturen kranten hun eigen fotografen op pad om snel een foto te nemen bij het uit de kerk komen, of op het bordes van het stadhuis. Het gaat hier duidelijk om een foto uit het familiealbum, die door allebei de kranten is gebruikt, in plaats van een foto die door de krant zelf genomen was. En dat is nog lang niet het laatste vreemde aan de twee krantenknipsels die over dit huwelijk berichten.
Ondanks dat ze van erg slechte kwaliteit is, heeft Xavier Poussard haar toch gebruikt voor een vergelijking met gezichtsherkenningssoftware, en vond een goeie gelijkenis tussen deze bruid en het meisje in de Communiefoto.
De hamvraag is hier weerom waarom Brigitte Macron niet gewoon de originele foto of kan voorleggen, van goeie kwaliteit, of een andere foto van deze dag, als dit echt haar eerste huwelijk was?
En net als bij de foto van het diamanten huwelijksfeest rijst de vraag hier of dit wel de “echte” foto van de serie is, want ze is duidelijk door een professionele fotograaf genomen die zeker verschillende foto’s genomen heeft. Personen 1, 2 en 5 kijken in de camera, maar personen 3,4 en 6 (inclusief de bruidegom!) kijken weg. Is dat hoe groepsfoto’s genomen worden, en al helemaal een halve eeuw geleden? Moeten we geloven dat er écht geen foto genomen is waarop alle zes de mensen naar de lens keken? Waarom krijgen we dié dan niet te zien? En waarom hebben beide kranten dan niet de goeie foto gekregen?

6. De foto als huwelijksgetuige

In 2023, terwijl ze druk bezig is materiaal te verzamelen voor haar boek, interviewt Emmanuelle Anizon Anne-Marie Bouchez, een vroegere klasgenote van Brigitte Trogneux. Anne-Marie vertelt over haar huwelijk in 1976, waarbij Brigitte Trogneux haar getuige was, en laat een foto zien ter illustratie. Hierop zien we rechts op de voorgrond het profiel van een jonge Brigitte, die opmerkelijk androgyn gekleed en gekapt is, en het bruidspaar vult een beetje verder weg het midden en de linkerkant van de foto. Xavier Poussard beweert dat we duidelijk de Brigitte van de huwelijksfoto kunnen herkennen, en de Face++  vergelijking geeft een laag resultaat voor Brigitte Macron,maar een erg hoog resultaat voor de bruid in de huwelijksfoto. Dat lijkt er sterk op te wijzen dat dit inderdaad Brigitte Trogeux is, ook al is de gelijkenis met Brigitte Macron ruim opvallend. Dit zou een jaar vóór het interview met “Véronique” zijn. Leefde Jean-Michel Trogneux dan al met de identiteit van zijn zus?
Om het allemaal weer verwarrend te maken zegt Anne-Marie Bouchez aan Emmanuel Anizon dat Brigitte Trogneux op dat moment nog niet getrouwed was! Volgens het officiële verhaal is Brigitte Trogneux in 11974 met André Auzière getrouwd, en had ze in 1976 al haar eerste kind! Maar Jean-Michel Trogneux was nog wel alleenstaand, en had nog geen kinderen… toch niet in zijn naam!

7. De foto met ‘le Petit Gros’

Deze foto lijkt totaal normaal, maar is in werkelijkheid heel bizar. Het is geen “officiële” foto, maar was op X gezet door een kleine account als commentaar op een bepaalde tweet van Candace Owens.
Het is niet omdat ‘le Petit Gros’ in de video’s van de twee inhuldigingen van Emmanuel Macronals president (in 2017 en 2022) is te zien, dat er ook vanzelfsprekend een foto is gemaakt van hem met Brigitte Macron. En omdat de man zich totaal niet als een familielid gedroeg, en helemaal niet op zijn gemak leek, lijkt het zelfs erg onwaarschijnlijk.
Hou voor ogen dat het niet het Elysée of zelfs de oude media waren die deze man als Jean-Michel Trogneux aanwees, maar Jonathan Moadab and Paul-Eric Blanrue (twee “complottheorieontkrachters”) in hun “tegenonderzoeksdossier”.
Emanuelle Anizon beweert in haar boek dat ze heel even met hem gesproken heeft, maar heeft toen niet één foto genomen.
De duidelijkste aanwijzing dat het hier om een goeie vervalsing gaat is de man zijn linkerschouder. Brigitte heeft haar hand op die schouder, die haar lichaam raakt ongeveer vlak boven haar rechterborst. Maar tegelijkertijd heeft hij zijn arm ook miraculeus om haar middel. Wat dus alleen maar kan als zijn arm dóór haar lichaam heen gaat…
Zijn gezicht en haar haar vervloeien ook helemaal niet natuurlijk, het lijkt er sterk op dat zijn gezicht oorspronkelijk een heel andere achtergrond had. Hetzelfde geldt voor zijn rechterhand en de zonnebril.
We kunnen ervan uitgaan dat dit een collage is van een foto van Brigitte Macron in het Elysée met iemand anders, en dat ‘le Petit Gros’ er uit een andere foto is bijgeplakt.

8. De klasfoto’s van Jean-Michel Trogneux

Xavier Poussard heeft 4 foto’s van Jean-Michel Trogneux als leerling weten te bemachtigen. (Drie ervan ziet u hier, de vierde heeft hij gebruikt op de kaft van zijn boek, die u vindt op de pagina Het Onderzoek En De Onderzoekers.) Face++ geeft goeie resultaten in een vergelijking met Brigitte Macron voor de foto’s met een goeie zichtbaarheid (de meest linkse foto kijkt teveel naar beneden). (De foto’s zijn origineel in zwart/wit, deze versie is ingekleurd door AI.)
De discussie over de tanden vindt u op de Andere Opmerkelijke Feiten paginga.

9. De klasfoto’s als lerares

Er zijn eigenlijk redelijk veel foto’s beschikbaar van Brigitte Macron als lerares (toen onder de naam Brigitte Auzière), enkele van het Lucie Berger college in Strasbourg(1986-1991, bovenste rij) maar de meeste van het beruchte La Providence lyceum in Amiens (1991-2007, middenrij). Gek genoeg heeft ze volgens het officiële verhaal ook 5 jaar(2007-2012) lesgegeven aan het prestigieuze Saint-Louis de Gonzague lyceum in Parijs (doorgaans“Franklin” genoemd, naar de straat waar het zich bevindt, een school voor de Franse elite. Maar we hebben maar één foto van deze etappe in haar vermeende carrière (onderaan).
Merk op dat er geen zekerheid bestaat over deze datums, want de biografieën, artikels en documentaires over Brigitte Macron geven, hoe absurd het ook mag zijn, verschillende periodes voor deze cruciale momenten in haar leven.
Het is ook niet altijd duidelijk in welke school en periode de foto’s thuishoren, omdat ze meestal gewoon getoond worden zonder enige uitleg of datum, waardoor het lijkt alsof ze illustreren wat er op dat moment verteld wordt zonder dat feitelijk te beweren: er wordt met foto’s gestrooid zonder ook maar enige verantwoordelijkheid te nemen om kijkers en lezers te informeren wat er precies getoond wordt. Het gaat zelfs zover dat er beelden getoond worden die helemaal niks met het leven van Brigitte Macron te maken hebben, maar zonder enige uitleg zullen vele onoplettende kijkers dat niet doorhebben en denken dat we beeldmateriaal van Brigitte’s familie te zien krijgen..
De meeste foto’s zijn voornamelijk online te vinden, op facebook en websites waarop oud-leerlingen herinneringen ophalen. Alles bij mekaar vormen ze een heel raar amalgaan, en lijken bijna twee verschillende personen te tonen: één in Strasbourg/Truchtersheim, en iemand anders in Amiens.
Candace Owens heeft in haar shows gesproken over de halsdoeken en tanden in deze foto’s, die een adamsappeloperatie en orthodontie zouden laten zien.
De gegeven dateringen van de foto’s geven ons evenwel geen duidelijke tijdlijn die een ‘voor/na’ situatie kan bewijzen. De halsdoeken worden een item in de foto’s van La Providence, terwijl er geen duidelijk adamsappel te zien is in de foto’s van Lucie Berger, die ouder zijn. Hoe valt dat te rijmen? (Een discussie van het tandenprobleem is te lezen op de Andere Opmerkelijke Feiten pagina.)
Iedereen is vrij om ervan te maken wat hij of zij wil, maar het lijkt alsof de persoon die in Strasbourg lesgaf niet dezelfde vrouw is die in Amiens voor de klas stond., en waarbij de persoon in Amiens meer mannelijk lijkt dan die in Strasbourg, wat chronologisch absurd is.
Hou ook voor ogen dat we het hier hebben over de persoon die tijdens de eerste presidentiële campagne van de Macrons aan het publiek werd verkocht als een supermodel, een dubbelganger van Claudia Schiffer, die alle jongens het hoofd op hol bracht. Dat was overduidelijk een grove leugen die de aandacht moest afleiden van het feit dat ze een onwettelijke verhouding had met één van haar leerlingen.

10. De androgyne foto

Dit is nog een foto die voor het eerst getoond werd in Virginie Linharts documentaire, uitgezonden op France 3 in 2018. De foto valt enorm op omdat de persoon die we zien heel androgyn is. Vergelijk maar met foto’s van bijvoorbeeld het Duitse pop duo Modern Talking uit de late jaren ’80.
We hebben geen datering, maar de foto was ergens op het internet gedateerd als uit 1991. Ze zou Brigitte als lerares in La Providence (Amiens) tonen, en als dat klopt dan kan is ze ten vroegste inderdaad uit 1991.

11. De foto van de gemeenteverkiezingskandidate uit 1989

In 2017 publiceert France 3 een ontdekking: een verkiezingsfolder uit 1989, waaruit blijkt dat een zekere “Brigitte Auzière” (verondersteld als zijnde Brigitte Macron) lijsttrekker is (en dus gaat voor het burgemeesterschap) van een plaatselijke politieke partij die opkomt in de gemeenteraadsverkiezingen in het dorp waar ze dan woont: Truchtersheim, in de buurt van Strasbourg. De foto is heel erg wazig, en het is zeer de vraag waarom France 3 niet gewoon een scan van goeie kwaliteit van de folder heeft.
De foto is veel te vaag om computervergelijkingen mee te doen. Iemand heeft AI de foto laten inkleuren en “verbeteren”, en die versie is nu wijdverspreid, ook al is het gezicht van de persoon compleet gewijzigd.
Door een gedetailleerde vergelijking met de schoolfoto’s (zie de pagina Brigitte De Lerares) is vastgesteld dat Brigitte een klasfoto heeft gebruikt voor deze verkiezingsfolder.

12. De foto als 18-jarige

Deze foto was de grote revelatie van de publicatie van het boek van XavierPoussard’s boek Becoming Brigitte en de gelijknamige podcastserie van Candace Owens.
Het zou een foto zijn van Jean-Michel Trogneux, een ‘pasfoto’ uit de ‘trombinoscope’ (het Franse equivalent van een schooljaarboek, in het Engels een ‘facebook’ genoemd, wat bijna alle grote onderwijsinstellingen elk jaar publiceerden, lang voordat het internet en digitale fotografie bestonden) van het schooljaar 1963-64 van de Ecole Spéciale des Travaux Publics (ESTP, Speciale School voor Openbare Werken, gevestigd juist onder Parijs). Het is nu een prestigieus instituut voor ingenieursstudies, niet echt een plek waar we Jean-Michel, zoon van een succesvolle ondernemer en banketbakker verwachten als student na zijn tijd in Algiers. Komt daar nog bij dat hij de studie niet eens begonnen is: hij staat alleen vermeld als leerling in de twee jaren voorbereiding op de eigenlijke studie, die gegeven werden in hartje Parijs, en waar hij ook al niet voor slaagde, omdat hij slechte resultaten haalde en steeds meer afwezig was. Jean-Michel was hier duidelijk niet ernstig met een studie bezig: maar wat deed hij dan wel?
Het heeft Xavier een hele hoop speurwerk, aandringen, onderhandelen, een rechtszaak, en het laconieke antwoord van de school zelf dat ze geen oude foto’s meer hebben gekost om dan uiteindelijk toch van het Departementale Archief van Val de Marne de foto te krijgen, en dan nog pas na het tonen van het oordeel van de rechter dat hij echt wel het recht had om deze informatie op te vragen en te verkrijgen!
Pressibus is er volledig van overtuigd dat deze foto niet Jean-Michel Trogneux is, ook al is hun eigen Betaface  gezichtsvergelijking wel hoog om zomaar in de vuilbak te gooien. Al hun medewerkers en correspondenten hebben blijkbaar besloten dat er teveel verschillen zijn in de fundamentele gelaatskenmerken om te accepteren dat de foto Jean-Michel toont (bredere nek, kleinere oren, haarscheiding aan de andere kant en zo).
Een sterk punt in hun argumentatie is het feit dat de hele trombinoscope  (Xavier Poussard had een foto gekregen van het hele fotobord, die hij in zijn boek gepubliceerd heeft en ook te zien is op de Pressibus website) is – wie had iets anders verwacht – raar is: de pasfoto’s komen los, er is er al één afgevallen, maar heel opmerkelijk is dat volgens de bijgevoegde namenlijst de alfabetische orde waarin de foto’s worden getoond de soep in gaat, exact vanaf de foto van Jean-Michel Trogneux . Iedereen moet voor zichzelf beslissen wat hij of zij er allemaal van vindt, maar dit zijn de feiten.
Volgens Xavier Poussard kan de foto niet gebruikt worden voor een Face++ gezichtsherkenningsvergelijking, vanwege de bril. De informatie die online over deze software te vinden is zegt evenwel dat het niet zou mogen uitmaken (wat logisch is als de Chinese regering hiermee anderhalf miljard Chinezen uit mekaar kan houden). (Een uitgebreidere uitleg over het gebruik van gezichtsherkenningssoftware vindt u op de pagina De Gezichtsherkenning.) Pressibus berichtte dat Xavier de vergelijking toch wel gedaan heeft, en dat die veel lager uitviel dan hij had verwacht, en daarom niet heeft gepubliceerd.
Ondanks alles is de gelijkenis toch wel frappant (hoewel foto’s vergelijken met het blote oog is dikwijls erg bedrieglijk): dezelfde kin, bolle wangen, mond en neus, en ja, ook dezelfde oren.
Het feit dat de oren korter lijken kan gemakkelijk verklaard worden door perspectiefverkorting: in deze foto is het hoofd een beetje omhoog getild. Pressibus beweert dat de oren veel kleiner en ronder zijn dan in de familiefoto of in foto’s van Brigitte Macron, maar ze houden geen rekening met het feit het hoofd van de jongeman hier lichtjes opgeheven is: de neusgatean zijn heel duidelijk zichtbaar. Dat is niet het geval bij de familiefoto. Het is bij het bekijken van 2D afbeeldingen erg belangrijk om het concept van perspectiefverkorting te kennen en te begrijpen. Iedereen kan dit bij zichzelf in de spiegel proberen: de kin een centimeter of twee omhoog doen brengt de toppen van de oren direkt erg fel omlaag in verhouding tot de ogen.
De jongeman in deze foto heeft daarom alleen maar schijnbaar kortere oren dan Brigitte of de jonge Jean-Michel, en de “hoekigheid” van de bovenkant van de oren van de jongen of van Brigitte is door het opgeheven hoofd alleen maar minder zichtbaar hier, maar niet onzichtbaar.
Nogmaals, iedereen mag voor zichzelf uitmaken of deze foto mogelijk Jean-Michel Trogneux is of niet. Pressibus heeft hun argumenten voor hun standpuntop verschillende plekken op hun site verspreid (omdat de website bijna dagelijks wordt geüpdate en nieuwe informatie dan in de updatelijst verschijnt), maar de links naar alle plekken waar de foto besproken is worden in sectie 7 van deze pagina opgesomd (maar alleen in het Frans op dit moment).
Ze hebben de resultaten van hun vergelijking met de minder sterke Betaface  gezichtsherkenningssoftware ook gepubliceerd, en u vindt ze hiernaast. De gelijkenis met Brigitte Macron en de androgyne foto is heel hoog, bijna een identificatie. Maar met de foto’s van het Lucie Berger college is de gelijkenis veel lager. Het is niet zo goed te zien, maar de percentages zijn 71, 88, 87, 67 and 64. Merk opp dat de lagere resultaten kleurenfoto’s betreffen, terwijl de basisfoto zwart/wit is.

13. De foto van het diamanten bruiloftsfeest

Als u dacht dat er ook maar iets in deze affaire normaal is zou zijn, dan zit u ernaast. Hier is nog een mysterie.
Deze foto is ook door Virginie Linhart getoond in haar documentaire, en werd genomen bij het feest ter gelegenheid van de 60^e huwelijksverjaardag van Jean Trogneux en Simone Pujol, die feitelijk op 26 september 1991 viel. Dat was een donderdag, en het feest kan dus op gelijk welke andere dag eind september of begin oktober 1991 hebben plaatsgevonden.
Brigitte zit op haar knieën, op het gras, juist rechts van het midden van de foto, achter de kindjes. Iemand met de handle @_KOTS_ heeft alle namen toegevoegd en op Twitter/X gezet. Dat is heel behulpzaam, maar het valt wel op dat hij “Brigitte T 38” schreef, terwijl Brigittologen die persoon als “Jean-Michel T 46” aanduiden.
Het meest bizar en opvallend aan de foto is dat dit niet de ‘echte’ groepsfoto kan zijn. Waar is dié dan? Dit is duidelijk een foto die genomen is tijdens het verzamelen en zich klaarzetten voor de ‘officiële” groepsfoto, die dus niet gepubliceerd is. Waarom in godsnaam niet? Waarom krijgen we een foto waarop niemand in naar de lens kijkt (behalve het meisje in het midden, met het KOTS watermerk onder haar gezicht, die ons aankijkt met een intrigerende “ik weet iets maar ik zeg het niet” grijns) en waarop een heleboel mensen verstopt zitten achterin omdat ze hun plaats nog niet hebben ingenomen? (Het is evident dat dit de voorbereiding voor een groepsfoto is, en niet de uitloop ervan, omdat de volwassenen nog plaats aan het nemen zijn, terwijl de kinderen al klaarzitten te wachten. De kinderen zijn natuurlijk ook de eersten om weg te rennen na de fotosessie: kinderen reageren altijd eerst, volwassenen later. Aangezien de kinderen klaar zijn voor de foto, moet dit logischerwijs een foto zijn van vóór de ‘echte’ foto genomen was.)
De tweede voor de hand liggende vraag is natuurlijk: waar is Jean-Michel Trogneux? “Op het toilet” is één van de meest idiote en absurde antwoorden die men kan geven, en dat werkelijk in alle ernst gegeven is door sommige online verdedigers van Brigitte Macron.
De derde vanzelfsprekende vraag is: waar is André Auzière? “Die nam de foto” is een ander stupide antwoord dat een hevige Macronistische inborst verraadt.
De vierde vraag dan is: was Véronique Dreux erbij? Sommigen denken dat ze inderdaad aanwezig was, en dat dat de reden is waarom de officiële foto niet getoond is.
In elk geval zitten we hier weer met een foto die veel meer vragen doet rijzen dan ze beantwoordt.

14. De foto in het lichtblauwe badpak

Er zijn verschillende authentieke foto’s van Brigitte Macron met vreemde zaken, zoals een bobbel in de schaamstreek of borsten die van plaats veranderen of enorm in grootte verschillen. Een groot deel van die foto’s kunt u vinden op de Brigitte Macron Als Vrouw pagina.
Eén van de beroemdste is deze met het lichtblauwe badpak. Ze werd gepubliceerd door de Sloveense uitgave van Elle magazine, maar ging viraal door het kleine beetje extra waar normaal gezien niets zou moeten zitten.
De foto is belangrijk omdat ze deel uitmaakt van de rechtszaak waarin Brigitte Xavier Poussard en anderen aanklaagt wegens online pesten.
Deze foto is deel van een serie van dezelfde dag, waarin Emmanuel Macron wel heel erg intiem en fysiek omgaat met zijn bodyguards, allemaal in zwembroek op de boot en in het water. Die foto’s zijn ook niet onopgemerkt gebleven, en resulteerden in een AI video dat nog dat éne stapje verder nam en hem één van de mannen een flinke tongzoen laat geven. (En ook het originele formaat van deze foto toont Emmanuel en zijn bodyguards.)
Verrassend genoeg heeft ook Laurence Auzière deze foto gedeeld, als een instagram story, met de tekst“ma maman” (mijn mama).
Verder mag iedereen magvoor zichzelf uitmaken wat hij of zij hier ziet of niet ziet.

15. De bruidstaart van de Macrons

Er is niet zoveel te zeggen over deze videostill. Brigitte Macron draagt een enorm korte “bruidsjurk”, al helemaal voor iemand van haar leeftijd, maar de belangrijkere vraag is: hebt u ooit zo’n “bruidstaart” gezien? Een rechtopstaande cilinder met een soort gedraaide horens erop, omringd door vuur?