BRIGITTEGATE
ANDERE OPMERKELIJKE FEITEN
We zijn nog lang niet aan het einde
De echte Brigitte Trogneux
De grootste vraag is natuurelijk: wat is er met de echte Brigitte Trogneux gebeurd? Waar is ze? Leeft ze nog?
Xavier Poussard suggereert dat er veel mogelijke scenario’s zijn, bijvoorbeeld dat ze terminaal ziek was en voor haar dood haar transsexuele broer toestemming gaf om haar identiteit over te nemen.
Pressibus denkt dat ze in 1961 gestorven is, en dat er in de familie Auzière een meisje was dat Brigitte heette (en dus de meisjesnaam Brigitte Auzière had) die de moeder van de Auzière kinderen is.
Natacha Rey is er ook van overtuigd dat de kinderen de naam Auzière van hun moeder moeten hebben gekregen, en dat André Auzière een verzonnen persoon is om te verklaren waarom de kinderen die achternaam hebben: zowel Natacha als Pressibus geloven dat Jean-Michel Trogneux/Brigitte Macron de echte vader is, maar bij de geboortes nooit als zodanig is aangegeven, and dat de kinderen dus de achternaam van hun moeder kregen.
Aangezien we het niet weten is alles mogelijk.
Duidelijk is dat de onthulling wat er echt gebeurd is met Brigitte Trogneux het bewijs zal zijn dat de zaak finaal beslecht, en het is op dit moment de meest prangende vraag die beantwoord moet worden.
De begrafenissen van Annie Trogneux en haar dochter
Op 15 july 2025 vondt de uitvaart van Anne-Marie (Annie) Trogneux plaats. Ze was de oudste van de Trogneux kinderen en was gestorven op 3 juli en 93 jaar geworden. Deze gezegende leeftijd was voor de Franse oude media, de trouwe lijfeigenen van het Elysée, geen reden om van dit “vreselijk verlies” een groot drama te maken. De manier waarop Brigitte Macron werd beschreven als een diep rouwend slachtoffer van een vreselijke catastrofe was zo overdreven dat het bijna burlesk werd.
Maar belangrijker is dat er geen enkele foto van de begrafenis is gepubliceerd. De hele omgeving van de kerk was afgesloten, en niemand mocht foto’s nemen of zelfs maar in de buurt komen. De kerk staat nochtans op een pleintje met veel huizen waarvan mensen heel goed foto’s en video’s van de aanwezigen hadden kunnen maken. Vreemd genoeg is er tot nog toe geen enkele foto gelekt, terwijl het juist zo ontzettend interessant zou zijn om te zien wie de dienst had bijgewoond. De Fransen zijn blijkbaar doodsbang voor wat ze te wachten staat als ze beelden laten zien van wat er die dag in het openbaar in hun straat en rond hun kerk gebeurde.
De altijd onderdanige mainstream media stelde hier natuurlijk geen enkele vraag over, maar berichtte alleen maar dat Jean-Michel and Monique nu samen met Brigitte, de enige nog levende Trogneux telgen zijn. Het feit dat er openlijk wordt gespeculeerd dat Brigitte Macron eigenlijk Jean-Michel is, die zo goed als nooit te zien is, werd simpelweg onder de mat geveegd, alsof het niemand wat interesseert.
Als Brigitte Macron werkelijk zo diep leed onder al de “roddels” en echt korte metten met de hele zaak wou maken, was deze begrafenis de uitgelezen gelegendheid om de bestelde paleisfotografen (die er wel bij waren en foto’s namen van hoe de Macrons uit de auto stapte en naar de kerk gingen) een foto van haar en Jean-Michel en Monique te laten nemen, en daarmee te bewijzen dat niet haar broer is. Maar dat is natuurlijk nog maar weer eens niet gebeurd.
Wat er wel gebeurde is dat Brigitte Macron een paar dagen in Amiens gebleven is. We kunnen alleen maar vermoeden hoeveel tijd ze daarvan gespendeerd heeft met het terroriseren van iedereen die weet hoe de vork aan de steel zit, zodat iedereen ten allen prijze zijn mond blijft houden. Nu de affaire internationale bekendheid heeft gekregen zal de druk op iedereen die nog een laatste beetje eerlijkheid en geweten heeft wel enorm zijn.
Opvallend genoeg is Annie’s oudste dochter, Christine Haquin-Boulogne, maar een goeie twee weken na haar moeder gestorven, op 19 juli 2025. Ze was maar vier jaar jonger dan haar tante Brigitte Trogneux. Door haar huwelijk met een telg uit een beroemde familie van kolonialen was ze ook een figuur uit de hoge bourgeoisie, maar bij de creatie van haar officiële legende nooit genoemd door Brigitte Macron. Op 14 augustus 2025 liet Candace Owens twee korte clipjes zien met dronebeelden van Christine’s rouwstoet naar de begraafplaats. Volledig volgens de verwachtingen was le Petit Gros (de persoon waarvan het Elysée nu beweerd dat hij Jean-Michel Trogneux is) nergens te bespeuren.
De handtekeningen
Er is nogal wat raars te bespeuren in de handtekeningen van Brigitte Macron, Brigitte Auzière-Trogneux en Jean-Michel Trogneux. Er is zelfs een document uit 2007 dat beide handtekeningen van zowal Brigitte als Jean-Michel Trogneux draagt, terwijl Brigitte niet alleen niet aanwezig was volgens het officiële verhaal, maar ook helemaal niks vandoen had met de hele zaak, laat staan dat ze iets moest ondertekenen: haar handtekening op dat document slaat compleet nergens op. Het feit dat deze vergissing alleen op het origineel te zien is, maar niet op het duplicaat dat tegelijkertijd ondertekend werd, wekt wel heel sterk de indruk dat ze eerst uit gewoonte met “Brigitte Trogneux” ondertekende, en dan erop gewezen werd dat ze hierJean-Michel Trogneux moest zijn. Iemand moest haar op de vergissing wijzen, en die werd dan op het tweede exemplaar niet weer gemaakt.
Op dit moment is er nog geen afzonderlijke pagina met alle informatie aangaande de handtekeningen, maar het is wel een belangrijk spoor dat de Brigittologen volgen: de enkele documenten en voorbeelden die we hebben schijnen uit te wijzen dat het handschrift van Brigitte Macron niet overeenkomt met dat van de orginele Brigitte Auzière-Trogneux.
De tanden
Het is niet echt enorm duidelijk, maar de klasfoto’s van Jean-Michel Trogneux zouden bewijzen dat hij een spleetje tussen zijn bovenste snijtanden had. Dat spleetje zou dan weer opduiken in de latere foto’s van Brigitte Macron as a teacher. Het feit dat Brigitte Macron haar tanden op latere leeftijd heeft laten rechtzetten is zelfs gemeld door een roddelblad.
Vreemd genoeg zien we op de familiefoto een lachende Jean-Michel Trogneux met een perfect gebit. Er wordt dus geconcludeerd dat die foto bewerkt is om het spleetje dat Jean-Michel had weg te werken, omdat het meteen de link met het spleetje van Brigitte Auzière zou leggen en dus zou verraden dat Brigitte Macron in werkelijkheid Jean-Michel Trogneux is.
Feit is dat we maar drie foto’s hebben van Jean-Michel Trogneux waarop we zijn tanden (deels) kunnen zien: twee klasfoto’s en de familiefoto. De jongere klasfoto (waar hij 7-8 jaar oud is) lijkt inderdaad een grote spleet tussen de twee voortanden te tonen. Op de wat oudere foto (9-10 jaar) heeft Jean-Michel zijn lippen maar een heel klein beetje uit mekaar, waardoor we wel iets gelijkaardigs zien, maar met een veel kleiner spleetje. En op de familiefoto lijkt het gebit helemaal perfect.
We hebben hetzelfde probleem met de foto’s van Brigitte als lerares: er is duidelijk iets mis met de voortanden, maar is het echt een spleetje? Is wat we zien het resultaat van een poging om met orthodontie het spleetje weg te werken?
In elk geval zijn de perfecte tanden op de familiefoto wel erg verdacht.
Brigitte en het schooluniform
Brigitte Macron beweert dat ze gedurende 15 jaar een uniform heeft moeten dragen op school, van de kleuterklas tot aan het afstuderen. Het is best mogelijk dat Jean-Michel Trogneux heel zijn jeugd een unform moest dragen. Maar tegen de tijd dat Brigitte Trogneux, die 8 jaar jonger is, naar de middelbare school ging was het uniform al afgeschaft.
Brigitte en de snorfiets
Een andere clash van herinneringen komt boven water wanneer we twee interviews naast mekaar leggen: één uit Maëlle Bruns boek Brigitte Macron L’affranchie, waarin ze schrijft dat Brigitte Trogneux een Piaggio Ciao moped kreeg vanwege het feit dat ze haar middelbare school had afgemaakt, in 1969, toen ze 16 was.
Maar in een televisieinterview zegt Brigitte Macron, wanneer ze gevraagd wordt of ze ooit op een Harley Davidson had gezeten, “Ja, maar ik mocht het niet aan papa zeggen. Onze ouders vonden tweewielers te gevaarlijk. Dus we reden er wel op, maar stiekem.”
Jean-Michel Trogneux, 8 jaar ouder dan Brigitte Trogneux, en met een veel oudere broer en schoonbroers, zal bijna zeker de gelegenheid hebben gehad in de late jaren ’50 om op de brommers van die broers te rijden, zolang hij het maar geheim hield. Maar voor Brigitte Trogneux, die in een andere tijd opgroeide en op 16 een snorfiets had gekregen, valt zo een herinnering totaal uit de toon.
Brigitte in de VS
Brigitte Macron beweert ook dat ze tijdens de zogezegde maanlanding van 1969 in de VS woonde, zelfstandig. Brigitte Trogneux was toen net 16 jaar geworden. Jean-Michel Trogneux was toen 24. Het is wel erg ongeloofwaardig dat Brigitte Trogneux als 16-jarige alleen in de VS zou wonen, en het past ook totaal niet in het hele officiële verhaal. Deze herinnering houdt alleen steek voor Jean-Michel Trogneux, en het lijkt er heel sterk op dat Brigitte Macron zich hier haar echte leven herinnert en niet dat van haar zus.
Brigitte in het VK
Maar in het weekblad Lynn News van 23 augustus 1974 staat Brigitte Trogneux’s naam vermeld als één van de personen die deelgenomen hadden aan een 2 maanden durende cursus Engels in het stadje Lynn in Norfolk, Engeland.
Moest ze echt nog Engels gaan leren, 5 jaar nadat ze op zichzelf in de VS gewoond had? Of is dit een andere Brigitte dan degene die naar Amerika was gegaan?
Brigitte als huwelijksgetuige
Anne-Marie Bouchez zegt dat Brigitte Trogneux haar getuige was op haar huwelijk in 1976. De vreemde details rond deze getuigenis kunt u lezen op de De Foto’s pagina, waar de foto die Anne-Marie als bewijs liet zien getoond wordt.
Brigitte Trogneux was ook de getuige voor haar broer bij diens huwelijk in 1980. De officiële registratie van dat huwelijk in het gemeenteregister is nog niet openbaar, want die worden in Frankrijk pas na 75 jaar publiek toegankelijk. Maar op één of andere manier hebben de journalisten Jonathan Moadab and Paul-Eric Blanrue het wél kunnen bemachtigen en, deels gezwart, ingevoegd in hun ‘ontkrachtingsdossier’ dat ze in januari 2022 publiceerden. Heel opmerkelijk is dat in dit document Brigitte als “Brigitte Auzière” wordt vermeld, zonder een andere achternaam. Nochtans is het voor deze registers verplicht om vrouwen altijd met hun meisjesnaam te vermelden! De naam van een eventuele echtgenoot hoeft er niet eens bij, wettelijk gezien.
Pressibus is daarom tot de conclusie gekomen dat de moeder van de Auzière kinderen een vrouw is die met de naam Brigitte Auzière geboren is.
Een laat huwelijk
Alle kinderen van de familie Trogneux zijn op erg jonge leeftijd getrouwd. Alleen Jean-Michel niet. De vier meisje waren hoogstens 23 jaar, en Jean-Claude trouwt wanneer hij 26 is. Zoals al eerder vermeld, zijn alle drie de oudere zussen en ook Jean-Claude getrouwd met kinderen uit rijke zakenfamilies, vrienden van hun vader van op de Rotary Club. Brigitte trouwt met iemand uit wat een verwante familie lijkt te zijn van geheim agenten en kolonialen.
Maar Jean-Michel trouwt op zijn 35e, met iemand die voor zover we weten geen enkele band had met de familie Trogneux (Véronique Dreux), en scheidt 7 jaar later alweer van haar.
Ook hier is hij duidelijk de vreemde eend in de bijt.
En een wel erg late scheiding
Het is heel opmerkelijk dat de scheiding van André Auzière pas in 2006 officiëel werd uitgesproken, vlak voor Brigitte in 2007 met Emmanuel Macron trouwt.
Brigitte (die toen nog de achternaam Auzière gebruikte) was eind 1992 een affaire begonnen met Emmanuel Macron, en er wordt ons verteld dat André Auzière al in 1993 woedend de familiewoning verliet. (Herinner u dat er amper enig bewijs voor zijn hele bestaan is te vinden, zowel vóór als na 1993.)
We kunnen ons alleen maar inbeelden wat een man doormaakt wanneer hij ontdekt dat zijn vrouw een relatie heeft met een 14-jarige (als hij werkelijk bestond en echt met de toekomstige Brigitte Macron getrouwd was, natuurlijk). Maar als ú met slaande deuren het echtelijk huis verlaat nadat u te weten bent gekomen dat uw vrouw van middelbare leeftijd u bedriegt met één van haar minderjarige studenten, zou u dan ook niet meteen de scheiding aanvragen en het hoederecht over de kinderen opeisen (aangezien uw vrouw een wettelijk verboden relatie met een tiener heeft), en ervoor zorgen dat ze zo snel mogelijk helemaal uit uw leven verdwenen is? In plaats van deze grijze, kartonnen uitknipfiguur te worden die altijd ergens op de achtergrond staat en die men er alleen even bijhaalt wanneer het nuttig of nodig is?
Het foute spoor van de juwelierszaak
Heel in het begin van zijn onderzoek kopiëerde Xavier Poussard per vergissing een resultaat uit google books als “Jean-Michel, Henri Trogneux verkreeg de juwelierszaak Gallice, gevestigd in de rue des Boucheries 25 in Toulon (Var), gedomiciliëerd op hetzelfde adres”.
Hij publicieerde die informatie in het eerste nummer van Faits & Documents dat aan Brigitte Macron gewijd was, maar kwam er een paar maanden later achter dat hij twee afzonderlijke resultaten van google books met mekaar verbonden had, door de manier waarop de resultaten op het scherm worden getoond. In werkelijkheid ging het zoekresultaat met Jean-Michel Trogneux over hoe die de manager geworden was van een nieuw opgericht bedrijf, Picardie Métal, in Blangy-Tronville, en de informatie over de juwelierszaak in Toulon had met heel iemand anders te maken die niks met Jean-Michel Trogneux vandoen heeft.
Toulon is in de Provence, in het zuid-oosten van Frankrijk, 800 kilometer van Amiens, terwijl Blangy-Tronville een dorp vlak naast Amiens is, nog geen 10 kilometer ver. Duidelijk een enorm verschil.
Maar in plaats van deze absurde misvatting te gebruiken in de rechtszaken tegen Natacha Rey en Amandine Roy, of het onderzoek naar Brigitte Macrons verleden belachelijk te maken, werd de foute informatie juist bevestigd! De persoon die met Jean-Jacques Trogneux een flat had gedeeld en Xavier terugbelde om snel te zeggen dat de er niks mysterieus was aan de vader van Jean-Jacques en dat hij “un petit gros” was, herhaalde ook dat Jean-Michel een juwelierszaak had gehad in Toulon. Dit is natuurlijk absurd: het feit dat de mensen die geïnterviewd worden de misvattingen van de Brigittologen herhalen, bewijst dat ze niet geïnteresseerd zijn in het corrigen van “fake news”, maar dat ze wanhopig proberen de Brigittologen te verwarren en het onderzoek naar de waarheid willen sabotteren.
Het is ook vermeldenswaard dat Picardie Métal, het bedrijfje dat in 1973 geregistreerd werd met Jean-Michel Trogneux als manager, een spookbedrijf was, vermoedelijk opgericht om geld weg te sluizen uit een kontrakt van de renovatie van tennisbanen, afgesloten tussen vader Jean Trogneux en een zakenvriend. Na enkele jaren werd de liquidatie van het bedrijf aangevraagd, en de boeken gingen in 1982 officiëel dicht.
Sommigen hebben het graag heel erg warm
In een kort straatinterview met Brigitte Macron voor één of ander TV station aan het begin van Emmanuel’s eerste ambtstermijn, antwoordde ze op de kritiek tegen Macron met deze woorden: “NIemand is volmaakt. Nobody is perfect. Da’s één van mijn beste films, Some Like It Hot, ik raad u aan om hem te kijken.”
Het feit dat ze hier over “haar” film spreekt is door de interviewer niet in vraag gesteld.
“Nobody’s perfect”, zijn effectief de woorden waarmee de beroemde komedie van Billy Wilder uit 1959 eindigt. De film speelt met homosexualiteit en transvestie, voornamelijk voor het komische effect. De woorden zijn het eind van de slotdialoog tussen een man en zijn ‘droomvrouw’, de vermomde man waarmee hij wil trouwen. De (heterosexuele) travestiet probeert zich uit de nesten te werken zonder zijn ware identiteit prijs te geven, maar niks werkt. Wanneer hij dan uiteindelijk ten einde raad onthult dat hij geen vrouw is, maar een vermomde man, krijgt hij het laconieke antwoord “Och, wel, niemand is volmaakt!”
Brigitte Trogneux was 7 jaar in 1959, Jean-Michel Trogneux 15.
De vrouwelijke vader
Op 26 februari 2020 werd er in het Elysée paleis een receptie gehouden waarbij verscheidene belangenverenigingen en betrokken personen waren uitgenodigd om de 30e verjaardag van het Internationaal Verdrag van de Rechten van het Kind te vieren. Pascale Morinière, toen de president van de Associations des Familles Catholiques (AFC: Vereniging van Katholieke Families) was ook uitgenodigd. Ze confronteerde Emmanuel Macron met het schokkende feit dat maar net enkele dagen eerder de wet op de “PMA” (procreation médicalement assistée, kunstmatige inseminatie) was gewijzigd en dat de vereiste dat er een man als ouder moest worden opgegeven nu was geschrapt. Tot dan toe hadden alleen heterosexuele koppels de mogelijkheid om van de PMA procedure gebruikt te maken, maar nu werden plots alle vrouwen geaccepteerd, ook alleenstaanden en lesbische stellen. Dat resulteert dan in kinderen die geboren worden zonder op zijn minst een wettelijk geregistreerde vader. Toen ze dit ter sprake bracht deed Emmanuel Macron er nog een schep bovenop en smeet haar in het gezicht dat een vaderfiguur symbolisch kan zijn. Als kroon op het werk sneerde hij, toen hij haar ontzetting zag “Uw probleem is dat u gelooft dat een vader altijd een man moet zijn!”
De fallus van de Notre-Dame
Begin 2023 publiceerde Roselyne Bachelot een boek met de titel 682 jours, waarin ze anecdotes verteld van de 682 dagen dat ze minister was onder Emmanuel Macron. Eén kleine opmerking doet een bom ontploffen op de sociale media dag: na de brand van de Notre-Dame, waarbij het dak instortte en de hele spits in vlammen opging, werden er verschillende voorstellen voor de renovatie bekeken. Roselyne vermeld terloops dat het Elysée er een architecturaal statement wou van maken, en dat Brigitte Macron voorstelde dat de spits zou worden heropgebouwd als “een soort stijve penis met gouden ballen rond de basis”.
De trouwe pers (die de enige reden is dat Macron ooit verkozen werd) struikelde over haar eigen voeten in de haast om overal rond te bazuinen dat hier niets van waar was: het was een ‘slechte grap’ of een ‘overdrijving’ of een ‘verkeerde voorstelling’.
Maar Roselyne heeft er nooit een woord van teruggenomen.
Publieke privacy
Wanneer ze geconfronteerd wordt met de totale afwezigheid van enige bewijs of van duidelijke, eensluidende getuigenissen uit haar jonge jaren, beweert Brigitte Macron altijd dat niemand het recht heeft om in haar verleden te peuren en dat de jeugd van de Macrons niemand iets aangaat, en dat er daarom dus een omertà is en de mensen uit haar verleden niet zomaar geïnterviewd mogen worden.
Vreemd genoeg heeft niemand haar ooit gevraagd om een publieke figuur te worden. Het waren de Macrons zelf die tijdens de campagne voor het presidentschap met Brigitte op de proppen kwamen, haar in de schijnwerpers zetten en de hele verkiezing over haar lieten gaan in plaats van over de politieke wapenfeiten van Emmanuel Macron – die natuurlijk niks voorstelden. Het waren de Macrons zelf die beslisten om photoshoots te doen op het strand en overal waar ze maar gingen, en om die eindeloze stroom van artikels te publiceren die Brigitte maar konstant ophemelden en haar neerzetten als die fantastische, supermooie lerares.
Brigitte staat in werkelijkheid bekend om haar aandachtsverslaving, helemaal in haar nopjes met journalisten en cameras die haar overal volgen waar ze gaat – maar alleen om haar te bewieroken, niet om moeilijke vragen te stellen over haar verleden dat geen steek houdt.
Als Brigitte Macron echt Brigitte Trogneux zou zijn, dan zou ze het logisch gezien geweldig vinden om eindeloos over haar jeugd te praten en zichzelf daarmee in de kijker te plaatsen.
Maar ze doet net het tegenovergestelde. Wel, haar totale stilte en weigering zijn natuurlijk heel begrijpelijk wanneer Brigitte Macron als Jean-Michel Trogneux is opgegroeid.
Alexandra’s getuigenis
In een interview dat ze op 17 februari 2025 op haar youtubekanaal zette vertelde Alexandra Brazzainville een opmerkelijke anecdote.
Alexandra was geboren als intersexe persoon (iemand met genitale elementen van beide geslachten), en moest medische ingrepen ondergaan om de overstap naar één geslacht te maken, het vrouwelijk in haar geval. Ze werd in die transitie in haar jeugd geholpen door Françoise Noguès, de moeder van Emmanuel Macron.
Alexandra is ook een kennis van Laurence Auzière, die haar op een dag vroeg of Alexandra niet publiekelijk op kon komen voor haar “moeder” Brigitte Macron. Alexandra zag geen reden om niet aan het verzoek van Laurence te voldoen, en ze gaf een interview waarin ze het voor Brigitte Macron opnam. De reactie op haar verdediging van Brigitte was een stuk heftiger dan ze had verwacht, en Alexandra begon meer interviews te geven en werd een mediafiguur die uitgenodigd werd voor paneldiscussies op het Franse youtubekanaal Géopolitique Profonde (GPTV: een alternatief en waarheidsmediakanaal dat ook vermeld is in de rechtszaken voor zogezegd online pesten van Brigitte Macron, en dat van nature anti-Macronistisch is, en al heel vroeg over het Brigittegate schandaal berichtte).
In het hierboven vermelde interview dat ze in februari online zette (niet met GPTV), vertelt Alexandra en passant dat ze Laurence Auzière een keer gevraagd had of haar moeder altijd haar moeder was geweest. Laurence gaf een ontwijkend antwoord, en zei haar dat “ze altijd mijn moederlijke referentiekader is geweest [ma référente maternelle, heel moeilijk om te vertalen (“moederfiguur”?) en een enorm vergezochte manier om iemand te omschrijven die de moederrol vervuld]. Ze heeft ons altijd als een moeder opgevoed [en qualité de mère, letterlijk ‘gekwalificeerd als moeder’]. De rest gaat niemand iets aan.”
We hebben hier alleen maar indirekt bewijs en één enkele getuigenis, maar als dit waar is dan spreekt het boekdelen. “Moederlijk referentiekader” en “als een moeder” betekent dus “niet als onze echte, biologische moeder”.
En zoals Pressibus heel terecht opmerkt: “de rest” gaat juist het hele land aan: identiteitsdiefstal, staatsbedrog, kiezersmisleiding enz.
Dr. Patrick Bui
In een andere youtube video vertelt diezelfde Alexandre Brazzainville haar interactie met de chirurg Patrick Bui.
Dr. Bui is beroemd vanwege zijn specialisatie : de vervrouwelijking van personen die de man-tot-vrouw transitie doormaken, en in het bijzonder de vervrouwelijking van het gezicht, die zelfs de aanpassing van de schedel kan betekenen.
Het was niemand minder dan Mimi (Michèle) Marchand, tot midden 2024 de zaakvoerdster van Bestimage (één van de bekendste Franse fotoagentschappen gespecialiseerd in foto’s van beroemdheden), en intussen berucht voor haar rol in schandalen van vervalsing en drugs- of mensensmokkel.
De Macrons hadden Mimi’s diensten in gehuurd om het koppel Macron tijdens de eerste presidentsverkiezingscampagne (2016) aan het grote publiek te verkopen, en ze zorgde dat de foto’s van dit prachtstel kamerbreed over de hele Franse media gepleisterd werden. Maar toen de Macrons zich in 2018, toen de schandalen rond Mimi uitbraken, van haar wilden distanciëren, nam Mimi wraak door te onthullen dat Brigitte Macron plastische chirurgie had ondergaan.
Wat voor operatie het geweest was werd verstopt in een artikel dat niet openlijk de naam van de chirurg vermeldde, maar een tip bevatte die het heel makkelijk maakte om te begrijpen dat het over de beroemde dokter Patrick Bui.
Alexandra kent Dr. Bui natuurlijk, en complimenteerde hem met zijn werk op Brigitte Macron. Toen ze opmerkte dat ze niet wist dat hij ook vrouwen opereerde zou hij geantwoord hebben “Maar we doen toch geen vervrouwelijking van vrouwen! Want vrouwen zijn vrouwen. Komaan, gebruik twee minuten uw verstand.”
Andere opmerkelijke feiten hier zijn dat de jurk die Brigitte Macron droeg voor haar huwelijk met Emmanuel Macron door Barbara Bui was gemaakt, de zus van de chirurg, en dat de goeie dokter zelf in 2023 het “Légion d’honneur” (de hoogste Franse onderscheiding)gekregen heeft uit de handen van niemand minder dan Brigitte Macron zelf.
Jean-Michel wordt dood verklaard
Op 30 mei 2025, stelt Marlène Schiappa, een andere voormalige minister uit de regering van Emmanuel Macron, op een nationale tv-zender de “lugubere” manier aan de kaak waarop Brigitte Macron onder druk wordt gezet om over haar overleden broer te praten om te bewijzen dat zij niet zijn identiteit heeft overgenomen. Het is een krankzinnige poging om Brigitte Macron te verdedigen, waarbij ze alles door mekaar haalt. Wie is er nu dood? En wie heeft wiens identiteit overgenomen?
Het is duidelijk dat deze sukkel óf niet in staat is het officiële verhaaltje te snappen, óf dat ze deel uitmaakt van een plan om iedereen nog meer in de war te brengen.
Wie is hier nu eigenlijk ‘transfoob’?
En tenslotte: als Brigitte Macron een CIS-vrouw is, hoe kunnen de Brigittologen dan door zich met deze zaak bezig te houden ‘transfoob’ zijn?
Als men zorgvuldig leest wat de Franse oude media over dit onderwerp schrijven, wordt het duidelijk dat juist zij de transfoben zijn: ze vinden het krankzinnig, schandalig en beledigend om maar te suggeren dat Brigitte Macron trans zou zijn. Wat zegt dat over hun kijk op transgenders? Als ze zo inclusief, progressief en tolerant waren als ze beweren, zou het dan niet geweldig zijn om een president te hebben die met een transvrouw getrouwd was? Zou dat niet iets zijn om trots op te zijn? In de woke maatschappij, die ze compleet voorstaan, zou dat nu toch juist hét feit zijn om uit te bazuinen en te verdedigen, in plaats van het te verketteren, niet?
De aantijgingen tegen de Brigittologen zijn duidelijk niks anders dan stupide afleidingen: er is geen logica, geen rationaliteit te vinden in wat de oude media beweren, en ze hebben duidelijk geen enkel inhoudelijk argument om de onderzoeksresultaten mee onderuit te halen.
Het Hof van Beroep dat de veroordeling van Natacha Rey en Amandine Roy teniet deed bevestigde dit inderdaad in zijn uitspraak: er is hier geen sprake van smaad, want er is niks beledigends in suggeren dat iemand transgender is.
Brigitte Macron is in cassatie gegaan tegen dit oordeel, waarop de Franse LGBTQ gemeenschap haar boos terechtwees: als zij transgender is, dan moet ze dat zeggen, zonder enige schaamte, en als ze het niet is, dan moet ze stoppen met te doen alsof het de grootste belediging is die ze ooit te horen kreeg.
Het gaat er de Brigittologen niet om dat het schandelijk zou zijn als Brigitte transgender was, maar dat ze op misdadige wijze haar zusters identiteit misbruikt, en een pedofiele relatie had met haar leerling. En dat beiden de pers gebruikt hebben om te liegen dat ze zwart zien.
Het gaat hier niet om transgenders aan de schandpaal te nagelen, maar om de waarheid boven water te krijgen en de achterlijke leugens te ontmaskeren.