• Welkom
• Introductie
• Een enorme politieke zaak
• Het onderzoek en de onderzoekers
• De hoofdrolspelers
• De Algerijnse connectie
• Jean-Michel in het leger
• Het interview uit 1977 met “Véronique”
• Brigitte de lerares
• De foto’s
• De gezichtsherkenning
• Brigitte Macron als vrouw
• De pedofielen rond de Macrons
• Andere opmerkelijke feiten
• De rechtszaken
• Wijzingskalender

TWEEDE RECHTSZAAK: 15 FEBRUARI 2022, LISIEUX / CAEN / PARIJS

JEAN-LOUIS AUZIÈRE & CATHERINE AUZIÈRE-AUDOY
beschuldigen
NATACHA REY & AMANDINE ROY
van
Smaad

• Nadat Natacha Rey Catherine Auzière-Audoy (de vrouw van Jean-Louis Auzière) gedurende enkele dagen op whatsapp berichten had gestuurd, waarop Catherine niet had geantwoord en die Natach dan afsloot met een dreigend “Ik weet alles!” (in juni 2021), namen de Auzières kontakt op met Laurence Auzière, die hen zei Brigitte Macron te verwittigen.
• Volgens de Auzières heeft Brigitte hen toen aangespoord een rechtszaak aan te spannen voor smaad, gebaseerd op het video-interview van Natacha met Amandine Roy van 10 december 2021, en ze verzekerde hen dat zij en Jean-Michel Trogneux zich bij hen zouden aansluiten als aanklagers.
• Ze dienden een aanklacht in gebaseerd op Natacha’s foute bewering dat Catherine Audoy de moeder is van de drie Auzière kinderen, en dat Jean-Louis Auzière de man is in de huwelijksfoto uit 1974.
• Catherine Audoy zegt dat de Auzières aan Brigitte Macron vroegen om officiëel te certificeren dat zij effectief de vrouw in de huwelijksfoto is – de meest normale, logische, simpele, voor de hand liggende en vanzelfsprekendste zaak ter wereld als die foto inderdaad van Brigitte Macron is, zoals er officiëel wordt beweerd.
  Maar Brigitte Macron heeft de foto nooit gecertificeerd.
• Uiteindelijk zou een neef van Jean-Louis Auzière certificeren dat Brigitte Auzière (en niet Macron of Trogneux!!) en André Auzière de bruid en bruidegom in de foto zijn. Deze neef weigerde daarna om met Emmanuelle Anizon te spreken.
• En Brigitte Macron en haar advocaat, die de Auzières had geholpen bij het indienen van de aanklacht, hebben zich nooit partij gesteld in dit proces. En (vanzelfsprekend) Jean-Michel Trogneux dus ook niet.
• De oproepingsbrief voor de enige hoorzitting in deze zaak (die plaatsvond op 5 april 2022) kregen Natacha and Amandine pas begin mei 2022 in de bus, een hele maand nadat de zitting al had plaatsgevonden.
  Omdat ze dus van niks wisten waren er ook geen advocaten voor de verdediging aanwezig in de rechtszaal. En het verzoek om een tweede zitting werd afgewezen. Het Hof negeerde het feit dat de beklaagden hun oproepingen niet op tijd hadden gekregen om aanwezig te kunnen zijn, en besloot simpelweg dat de ze vrijwillig waren weggebleven.
• Op 14 februari 2023 werden Natacha and Amandine veroordeeld, want Catherine had blijkbaar kunnen bewijzen dat ze onmogelijk de moeder van de Auzière kinderen kon zijn, en Jean-Louis Auzière toonde met foto’s aan dat hij niet André Auzière is en niet met Brigitte Trogneux getrouwd was.
• Maar het Hof had zich voor zijn oordeel gebaseerd op zeven passages die als bewijs waren gegeven van wat Natacha en Amandine in de video beweerd hadden, maar die in werkelijkheid samenvattingen waren, herschreven en geherformuleerd, en niet de letterlijke woorden die de vrouwen hadden gebruikt. Dat is ongehoord: het ten laste gelegde misdrijf bestaat er nu juist uit dat iemand iets gezegd of gepubliceerd heeft, en dus kan men alleen maar veroordeeld worden op basis van de exacte woorden, en niet op hoe iemand anders die woorden interpreteert. Als ik een fiets steel, is mijn misdaad dat ik een fiets gestolen heb. Ik kan dan niet plots aangeklaagd en veroordeeld worden voor het stelen van een auto alleen maar omdat iemand beweert dat ik eigenlijk een auto had willen stelen.
• De oude media gebruikten dit verdikt om te doen alsof het nu bewezen was dat Brigitte Macron nooit Jean-Michel Trogneux was geweest, terwijl dat in de rechtszaak nooit ter sprake was gekomen.
• Natacha en Amandine zijn enkele weken later in beroep gegaan tegen dit oordeel, in het gerechtshof van Caen.
  Hoewel ze de hele zaak uitlegden en een opsomming gaven van alle absurditeiten van de procedure in eerste aanleg, bevestigde het Hof op 28 juni 2023 het verdikt, zij het dat de opgelegde boetes een beetje verlaagd werden.
• Daarop diende Natacha bij het Hof van Cassatie een verzoek tot cassatie in (door middel van een rapport van 30 pagina’s).
• Het Hof van Cassatie is in Frankrijk en verschillende andere Europese landen het hoogste gerechtshof.
  Het neemt zijn beslissingen voornamelijk op basis van de transcripties van de processen in de lagere gerechtshoven, en een verzoek tot cassatie is normaal altijd een schriftelijke procedure, zonder fysieke hoorzittingen. De vragende partij moet een schriftelijk verzoek indienen met een duidelijke verklaring waarom de uitspraken van de lagere gerechtshoven in strijd zijn met de wet.
  Omdat dit Hof op een heel andere manier werkt, is het verplicht een speciale “cassatieadvocaat” in te huren om het hogere beroep te behandelen.
• Op 21 januari 2025 wees het Hof van Cassatie Natacha’s verzoek af, omdat ze het zogezegd niet ondertekend zou hebben.
  Toen dat onjuist bleek te zijn, beweerde de rechters dat Natacha’s handtekening op het verzoekschrift vervalst was.
• Om die absurditeit aan te klagen is Natacha naar het Europese Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) gestapt met de klacht dat haar recht op een eerlijk proces was geschaad, ook al omdat het Gerecht van Caen in beroep de zeven passages die Natacha nooit uitgesproken heeft als bewijslast accepteerde, hoewel woorden van derden nooit als wettelijke grond voor smaad kunnen worden gebruikt.
• Op 1 september 2025 gaf Natacha’s advocaat François Danglehant hier een uitgebreide uitleg over op zijn X account.
• Hij geeft aan dat er drie artikels van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens geschonden zijn: artikel 6 (recht op een eerlijk proces), artikel 10 (recht op vrijheid van meningsuiting) en artikel 13 (recht op daadwerkelijke rechtshulp), en laat weten dat de zaak op 22 augustus 2025 aangenomen is.
• Parallel hieraan hebben Natacha en haar advocaat de Macrons een aanbod gedaan voor een minnelijke schikking, dat op 20 september 2025 verliep zonder gevolg.
• Als het EHRM instemt dat het Vedrag geschonden is, kan Natacha opnieuw een verzoek indienen tot cassatie van het verdikt van dit Tweede Proces, en zal het Hof van Cassatie de uitspraak van het EHRM moeten volgen en het verzoek moeten toewijzen.
• Natacha heeft tegelijkertijd een verzoek voor een Presidentieel Pardon ingediend, omdat ze veroordeeld is voor dingen die ze niet gezegd heeft. Normaal gezien moet in zo’n geval de advocaat van de vragende partij gehoord worden om de situatie te verklaren, maar François Danglehant heeft tot dusver geen uitnodiging daarvoor gekregen.
• Natacha heeft ook een klacht ingediend tegen de Auzières en hun medeplichtigen, omdat ze frauduleuze verklaringen hebben gefabriceerd waarvan ze zeggen dat die van Natacha zijn, en hebben die aan het gerecht overhandigd als bewijs van smaad. Ze hebben dus het Hof misleid. Dit is het Zevende Proces.